WIELKI CZWARTEK

 

Wielki Czwartek - Ustanowienie Eucharystii i Kapłaństwa. Msza święta o 18.00 będziemy modlić się za kapłanów i o nowe powołania kapłańskie dla całego Kościoła, po Mszy przeniesienie Najświętszego Sakramentu do Kaplicy Adoracji. Czuwanie przy Ciemnicy do godz. 21.30. zapraszamy i zachęcamy.

 

Rozpoczynamy święte Triduum Paschalne, w czasie którego będziemy z wiarą pochylać się nad tajemnicami męki, śmierci i zmartwychwstania naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Dziś gromadzi nas Msza Wieczerzy Pańskiej, która jest pamiątką pierwszej liturgii sprawowanej przez Zbawiciela w Wieczerniku wśród swoich uczniów. Dziękujemy Panu Jezusowi za ustanowione dziś sakramenty Eucharystii i kapłaństwa, które są ze sobą nierozdzielne. Nie byłoby Najświętszego Sakramentu, gdyby nie kapłańskie ręce, które mocą Ducha Świętego sprowadzają Go codziennie na ołtarze świata. Nie byłoby kapłaństwa, gdyby nie Msza Święta, dla której sprawowania zostało ono ustanowione.
Eucharystia jest owocem i uobecnieniem Ofiary krzyżowej. Chleb i wino, które Pan Jezus wybrał na postacie Najświętszego Sakramentu, symbolizują zjednoczenie. Wiele ziaren łączy się w jednym chlebie, sok wielu winnych gron tworzy wino. Podobnie i my powinniśmy trwać w jedności z Chrystusem i między sobą. Podczas Ostatniej Wieczerzy Pan Jezus podkreślił ważność przykazania miłości bliźniego, a modląc się w Ogrójcu, prosił Boga Ojca o wzajemną miłość między członkami Kościoła, którego życzeniem jest, aby wierni licznie przystępowali w dniu dzisiejszym do Komunii świętej, a na co dzień oddawali się uczynkom chrześcijańskiej miłości.
Wielki Czwartek łączy w sobie, podobnie jak Niedziela Palmowa, dwa wspomnienia: radosne i smutne. Radosne, ponieważ w tym dniu Pan Jezus, „umiłowawszy swoich, do końca ich umiłował”. Zostawił nam na pokarm swoje Ciało i Krew jako zadatek na życie wieczne. Smutne, ponieważ uświadamiamy sobie również moment zdrady Mistrza przez uczniów, ich ucieczkę i przeżywamy trwogę konania Pana Jezusa w Ogrodzie Oliwnym.
Radość na początku liturgii Wieczerzy Pańskiej widoczna jest w białym kolorze szat liturgicznych, w grze organów i biciu dzwonów podczas śpiewu „Chwała na wysokości Bogu”. Potem wszystko milknie – na znak żałoby – aż do Wigilii Paschalnej. Miejsce dzwonków zastępują drewniane kołatki. Radosne dźwięki obwieszczające chwałę największej miłości zamieniają się w cichy szept Oblubienicy Chrystusa, smucącej się z powodu zapowiedzi Zbawiciela o konieczności opuszczenia swoich uczniów i odejściu z tego świata, aby mogły spełnić się słowa Pisma: „Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa […]” (J 17,1-3).
Po skończonej Mszy Świętej kapłan zanosi Najświętszy Sakrament w uroczystej procesji do bocznego ołtarza, na którym przygotowano tabernakulum. Ołtarz ten nazywamy ołtarzem wystawienia lub dawniej ciemnicą, ponieważ miała przypominać uwięzienie Pana Jezusa.
Trwajmy w dziękczynieniu wobec Pana Boga za dar Eucharystii i trwałej obecności Pana Jezusa pośród nas. Jednocześnie wyobraźmy sobie drogę, jaką przebył Pan Jezus, związany i prowadzony przez oprawców z Ogrójca do Jerozolimy, i starajmy się wynagrodzić Mu wszystkie zniewagi, jakie podczas tej drogi wycierpiał, oddając Zbawicielowi ukrytemu w Najświętszym Sakramencie cześć i dziękczynienie pośród procesyjnego śpiewu i modlitewnego czuwania przy Chrystusie bolejącym. Za odśpiewanie dziś hymnu „Sław języku tajemnicę” można uzyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami.
Obnażenie ołtarza z obrusu, które dokona się po Mszy Świętej, przypomina, że w czasie męki odarto Zbawiciela z szat, co miało pozbawić Go Jego ludzkiej godności. Opustoszałe miejsce święte – tabernakulum – wygląda jak oblubienica, która pogrążona w smutku po stracie Oblubieńca nie przyjmuje żadnej pociechy, gardzi wszelkim strojem i ozdobą, póki nie powróci jej Oblubieniec.

 

Wielki Czwartek to wspomnienie ustanowienia Sakramentów Eucharystii i Kapłaństwa. Jest to więc święto wszystkich kapłanów. Jest to dzień, w którym bardziej niż każdego innego dnia w roku mamy okazję uświadomić sobie, jak wiele kapłanom zawdzięczamy. Św. Jan Maria Vianney napisał: "Gdybyśmy nie mieli sakramentu Kapłaństwa, nie mielibyśmy Pana. Kto Go umieścił w tabernakulum? Kapłan. Kto przyjął naszą duszę u początku jej życia? Kapłan. Kto ją żywi, by dać jej siłę na wędrówkę? Kapłan. Kto ją przygotuje na spotkanie z Bogiem, obmywając ją po raz ostatni we krwi Jezusa Chrystusa? Kapłan, ciągle kapłan.” Z okazji Wielkiego Czwartku, pamiątki ustanowienia kapłaństwa, pragniemy Wam Czcigodni Kapłani życzyć by droga, na którą zaprosił Was Chrystus – Najwyższy Kapłan była dla Was drogą ku świętości. Niech stale w Was wzrasta miłość do Eucharystii, a Matka Chrystusa, Matka Kapłanów swą macierzyńską miłością niechaj broni, osłania i czuwa nad Wami.
Szczęść Boże!
 

 

 



« powrót

Msze święte

Niedziela: 
7.00  9.00  11.00  17.00  

Dni powszednie:
7.30  18.00

Nabożeństwo Drogi Krzyżowej:
17.00 18.00

Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym:
16.00 w niedzielę

Adoracja: Wystawienie Najświętszego Sakramentu
w dni powszednie od 8.00 do 18.00; niedzile i święta od 12.00 do 17.00

Spowiedź święta

Pół gdziny przed każdą
Eucharystią

W pierwszy piątek miesiąca od 15.00 do 16.00 i 16.30 do 18.00
 

Biuro parafialne

Godziny otwarcia: 
od poniedziałku do soboty
po wieczornej Mszy św., 

 

Komentarz do Ewangelii

I KOMUNIA ŚWIĘTA 2020

3 maja 2020r. będziemy obchodzić Uroczystość
I Komunii Świętej w naszej parafii.